ओझर हे गाव नाशिक जिल्ह्याच्या मध्यभागी असून कळवण तालुक्याच्या पश्चिमेच्या दिशेला २४ कि.मी. अंतरावर खेडे गाव आहे. ओझर हे गांव ओझर व अंबिका ओझर ही दोन महसुली गावे व मादळी वस्‍ती मिळुन ग्रुपग्रामपंचायत आहे.
महाराष्ट्राच्या उत्तर दिशेला नाशिक जिल्हातील कळवण तालुक्याच्या ठिकाणापासून पश्चिमेच्या दिशेला सुमारे २४ कि.मी. अंतरावर दुर्गम भागात वसलेले माझे गाव सप्तश्रृंगीगडाच्या देविच्या पायथ्याशी (नांदुरी) पासुन अवघ्या १८ कि.मी अंतरावर असलेल्या पेसा मध्ये समावेश असलेले आदिवासी असा शिक्का बसलेला माझा सुंदर गाव म्हणजे चणकापुर धरणाच्या नैऋत्य दिशेला व काठावर असलेला गावात अंबिका देविच्या मंदिर असलेले अंबिका ओझर हे गाव आहे. अभोणा हे गांव जवळची बाजारपेठ असून अंतर सुमारे ६ कि. मी. अंतर आहे. या गावाची लोकसंख्या साधारपणे ११९६ इतकी आहे. या गावातील लोकांच्या मुख्य व्यवसाय शेती व शेत मजुरी आहे. या गावातील लोकांच्या मुख्यता: शेतीवर मोठ्या प्रमाणात भर दिला जातो. तसेच ओझर व अंबिका ओझर गावातील सुधारणा साधारपणे परिस्थिती चांगली आहे. पावसाळ्यात मुख्यता: भात, नागली, बाजरी, भुईमूग, सोयाबीन ईत्यादी पिके घेतली जातात. तसेच इतर भाजीपाला ही केला जातो. बाराही महिणे पिके घेतले जातात.
ओझर या गावात जि. प. शाळा इयत्ता १ ली ते ७ पर्यंत आहे. तसेच अंबिका ओझर येथे जि.प. शाळा इयत्ता १ ली ते ४ पर्यंत आहे. तसेच या गावात ओझर व अंबिका ओझर या ठिकाणी दोन अंगणवाडी केंद्र आहेत.

गावाची भौगोलिक व सामाजिक रचना :
(गावाचे तालुका व जिल्ह्या पासूनचे अंतर, गावास जोडणारे रस्ते, शेती, पिके, व्यवसाय, आर्थिक स्थिती व सामाजिक व्यवस्था इ. बाबतची माहिती)
अंबिका ओझर हे गाव नाशिक जिल्ह्याच्या मध्यभागी असून कळवण तालुक्याच्या पश्चिमेच्या दिशेला २३.५ कि.मी. अंतरावर असून या गावाची सन २०११ च्या जनगणनेनुसार ६०८ लोकसंख्या आहे. या गावामध्ये प्रमुख व्यवसाय शेती असून प्रामुख्याने या गावामध्ये बागायती शेती केली जाते. यामध्ये प्रमुख पिके कांदा, मका, तांदुळ इ. घेतली जातात. या गावात नदी आहे. गावामध्ये मारुतीचे प्राचिन मंदिर आहे.

ओझर गाव सप्तश्रृंगीगडाच्या देविच्या मायभुमिच्‍या पायथ्‍याची असुन आमचे गाव हे चनकापुर धरणा लगत असुन गामस्‍थ हे धार्मिक आहेत. त्‍या अनुषंगाने आमच्‍या गावात हनुमान मंदिर व इतर मंदिरे आहेत. त्‍यामध्‍ये आम्‍ही रुढीरुढी पंरपरा नुसार धार्मिक कार्यक्रम घेतले जातात. तसेच हनुमान मंदिराचे वर्धापन दिन हा सात दिवसामध्‍ये पार पाडला जातो. तसेच हनुमान जंयती हि साजरी केली जाते. त्‍यामध्‍ये सर्व महिला व ग्रामस्‍थ व इतर मंडळी जमा होतात. हा कार्यक्रम वारकरी सप्रदाय प्रमाणे साजरा करण्‍यात येतो. तसेच गावात सर्व मंडळी एकत्र जमुन गावामध्‍ये एकजुटीचे वातावरण निर्मान होते. त्‍याअनुषंगाने आमचे गाव हे अतिशय सुंदर आहे.

गावाची भौगोलिक व सामाजिक रचना
(गावाचे तालुका व जिल्ह्या पासूनचे अंतर, गावास जोडणारे रस्ते, शेती, पिके, व्यवसाय, आर्थिक स्थिती व सामाजिक व्यवस्था इ. बाबतची माहिती)
ओझर हे गाव नाशिक जिल्ह्याच्या मध्यभागी असून कळवण तालुक्याच्या पश्चिमेच्या दिशेला २४ कि.मी. अंतरावर असून या गावाची सन २०११ च्या जनगणनेनुसार ५८८ लोकसंख्या आहे. या गावामध्ये प्रमुख व्यवसाय शेती असून प्रामुख्याने या गावामध्ये बागायती शेती केली जाते. यामध्ये प्रमुख पिके कांदा, मका, तांदुळ इ. घेतली जातात. या गावात नदी आहे. गावामध्ये अंबिका देविचे मंदिर असून ते गावाचे ग्रामदैवत आहे.

नोव्हेंबर/डिसेबर महिन्‍यात नुकतचं सुरुवात झाल्‍यास आदिवासी बांधव या सणाची तयारी करतात. यामध्‍ये नोव्हेंबर/डिसेंबर महिन्‍यामध्‍ये दोन पोर्णिमा येतात. आणि पहिल्‍या पोर्णिमेला एक खांब जमिनीत गडला जातो. एक पुराण कथा माहिती असलेला माणुस हा त्‍या दिवशी एका जागेवर खा्ंब गाडला जातो. त्‍या वषियी त्‍या माणसाला सगळं माहिती असतं त्‍या खांबाच्‍या जागेला खळी म्‍हणुन नाव देतात. आणि त्‍या खांबाच्‍या शेजारी किंवा खांबाच्‍या कडापाशी पाच झेंडुची रोपे लावली जातात. त्‍या खांबाशी एक दिवा पण लावला जातो. तेथे तांदळाच्‍या पुजा टाकतो हा कार्यक्रम पहिल्‍या पोर्णिमेच्‍या आटोपली जात असे.

दुस-या दिवशी प्रत्‍येक घरातील एक व्‍यक्‍ती त्‍यात शेंगरी देव म्‍हणुन त्‍यात सामील होतो. सामील झाल्‍यानंतर त्‍या गावा शेजारी जे गाव असते त्‍या गावातील प्रत्‍येक घरोघरी जाऊन त्‍या घरांच्‍या अंगणात देवांची गाणी मोठया आवाजात गाणे गातात. व ते देव जोरजोरात नाचवितात म्‍हणजेज ब्रम्‍हदेवासारख्या अशा महान दैवतांचे गाणे लावणे व घराच्‍या अंगणात नाचणे सुरु असते. त्‍या घरातील जी कुंटुब चालवणिारी व्‍यक्‍ती असते की. ही अंगणशेत नाचणा-या व्‍यक्‍ती असतात. त्‍यांना पण देवाच्‍या नावाने मोठया आवाजात हाक मारावी लागते. हा कुंटुबप्रमुख नाचगाण्‍याच्‍या देवाच्‍या नावाने भिक्षेच्‍या स्‍वरुपात धान्‍य देतो. अशा प्रत्‍येक घरोघरी नाचुन जेवढे धान्‍य सायंकाळी पुन्‍हा माऊली म्‍हणेजच देव. आपला जो मुळ खांब गाडलेला असतो. त्‍या ठिकाणी दिवसभरातील गोळा केलेले धान्‍य आ‍णले जाते. तेथे झाडांच्‍या फांदया तोडुन त्‍यापासुन एक छोटेसे लाकडी घर तयार केलेले असते त्‍याला कठोर असे म्‍हणतात.त्‍या काठारामध्‍ये आठ दिवसांत जमा केलेले धान्‍य ठेवले जाते. नवव्‍या दिवशी मग पुन्‍हा पौर्णिमेला असते त्‍या पौर्णिमेला सर्व माऊल्‍या सायंकाळी ज्‍या डोंगराला आपला त्‍याला पण नांव दिले जाते.
गऊल पण गड आणि देऊळ असे त्‍याला देऊळ असे त्‍याला नांव दिले जाते. अशा डोंगरांच्‍या पायथ्‍याशी जाऊन त्‍या पौर्णिमेच्‍या रात्री किंवा तेवढया रात्रीपुरते राहावे लागते ज्‍या ठिकाणी माऊल्‍या असतात त्‍या रात्री वास्‍तव करतात. तेथे पुन्‍हा एक खांब गाडला जातो. तेथे पाच झेंडुची रोपे व झाडे लावली जातात मग त्‍याला तांदळांच्‍या पुंजा त्‍यात टाकाव्‍या लागतात पहाटेच्‍या वेळेस सर्व माऊल्‍या उठुन एकत्र येतात. सर्वाना ज्‍या डोंगराला आपला गऊळ असतो. त्‍या डोंगरावर चढावे लागते डोंगरावर असलेल्‍या देवाच्‍या मूतींची पाया पडतात सर्व माऊल्‍यांचे दर्शन झाल्‍यानंतर सर्व माऊल्‍यांचे दर्शन झाल्‍यावर सर्व माऊल्‍या एका रांगेनेच डोंगराच्‍या पायथ्‍याशी उतरतात. सर्व माऊल्‍याचे जे गाव असेल त्‍या गावाच्‍या शेजारी येऊन माऊल्‍याना जावे लागते. त्‍या खळीला धानी खळी असे म्‍हणून संबोधले जात असते.
थोड्याच वेळात तेथे बोकडाच बळी दिला जातो. कोबडचांचाही बळी दिला जातो. त्‍या पशुचा रक्‍ताचा एक किंवा दोंन थेंब या ठिकाणी दयावा लागतो. एखाघा नवीन व्‍यक्‍तीने बघितल्‍यास त्‍यांच्‍या मनात प्रश्‍न उद्भवतात की.बोकडासारख्‍या पशुंची आहुती घावीच लागते. काय रक्ताचा थेंब घावाच लागतो. काय.
हा कार्यक्रम आटोपल्‍यावर नतर दुस-या दिवशी पुन्‍हा ज्‍या ठिकाणी गावातील कोठार ज्‍या खळीवर असते. त्‍या खळीवर प्रत्‍येक घरोघरच्‍या माऊल्‍यांना उपस्थित रा‍हावे लागते आणि आठ दिवासाची जेवढे धान्‍य जमा केलेले असते. तेवढे धान्‍य हे प्रत्‍ये क माऊलीला वाटते जाते.धान्‍य वाटपपचा कार्यक्रम आटोपल्‍यानंतर त्‍या दिवशी हा डोग-यादेव सण संपत असतो. अशा त-हेने आदिवासी विभागात हा सण संपत असतो. अशा त-हेने आदिवासी लोक मोठया प्रमाणात आनंदाने पार पाडतात आणि आनंद लुटतात. त्यामुळे आदिवासी विभागात हा सण एक महान सण म्‍हणुन साजरा केला जातो. अशा प्रकारे देवाचा सण साजरा करतात.

1) स्थान :-
तालुका मुख्यालयाच्यादिशेला पश्चिमेसहे गाव तालुका मुख्यालयापासून 18 कि. मी. अंतरावर आहे. गावाच्या पुर्वेस मोहमुख पश्चिमेस बोरदैवत दक्षिणेस अंबिका ओझर व ओझर व उत्तरेस चणकापुर आहे. ओझर गाव 20.47 अक्षांश व 73.86 रेखांश वर वसलेले आहे. गांवचे एकुण क्षेत्रफळ 4.43 चौ. कि. मी. एवढे आहे.
2) हवामान व पर्जन्यमान :-
गावचे हवामान कोरडे/ समशितोष्ण/ दमट आहे. गावचे सरासरी तापमान 34 डीग्री से. एवढे आहे. उन्हाळ्यात तापमान 40 डीग्री से. पर्यंत वाढते तर हिवाळ्यात तापमान 15 डीग्री से. पर्यंत कमी होते.
3) जमिनीचे क्षेत्र :-
गावातील शेती योग्य जमिनीचे क्षेत्र 343 हेक्टर असून हंगामी बागायती क्षेत्र 45 हेक्टर, जिरायत क्षेत्र 298 हेक्टर, पडीक क्षेत्र 5.5 हेक्टर, पोटखराबाक्षेत्र 25 हेक्टर, निवासी क्षेत्र गावठाण 2.5 हेक्टर, गायरान 4 हेक्टर, जंगलव्याप्त क्षेत्र 63 हेक्टर आहे.